O autorze
Ekonomista z zawodu, a mol książkowy z wyboru.

Kwiat wiśni i czerwona fasola

Durian Sukegawa
Kwiat wiśni i czerwona fasola
Durian Sukegawa
Kwiat wiśni i czerwona fasola Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego
Wyjątkowe spotkanie, które zmienia czyjeś życie, wzruszająca opowieść o prawdziwej przyjaźni i o sprzeciwie przeciwko odrzuceniu. Tak, to Durian Sukegawa i jego Kwiat wiśni i czerwona fasola.

Mężczyzna z przeszłością pracuje w małej budce oferującej słodkie przekąski, musi odpracować dług, by wreszcie zająć się pisaniem. Nie można się więc dziwić, że nasz bohater traktuje swoją pracę jako dopust boży i każdego dnia pociesza się łykiem whisky lub sake. Jego słodycze nie cieszą się uznaniem klienteli. Nic dziwnego, ciasto robione jest niedbale, a nadzienie ze słodkiej fasoli pochodzi z puszek. Wszystko się zmienia w chwili, gdy Sentaro, bo tak nazywa się nasz cukiernik, zatrudnia w swojej budce tajemniczą staruszkę. Tokue zajmowała się słodyczami pięćdziesiąt lat, w przygotowywanie pasty z czerwonej fasoli wkłada nie tylko całą energię, ale i serce. Budka szybko zyskuje nowych klientów, a ich dorayaki, bo tak nazywa się sprzedawany przysmak, staje się sławne na całą okolicę. To powodzenie jest jednak krótkotrwałe, ktoś w wyglądzie pani Tokue rozpoznaje ślady wyleczonego trądu, plotka szybko się roznosi i klienci omijają budkę naszego Sentaro.


Odrzucenie. Któż z nas w mniejszym, lub większym stopniu, go nie doświadczył? Ludzie odrzucają innych głównie ze strachu. Któż z nas nie obawia się czegoś nieznanego lub odmiennego? Któż z nas nie boi zarazić się groźną chorobą? To ten rodzaj strachu, który uniemożliwia logiczne myślenie i pozbawia pragnienia poznania przyczyn choroby i procesu jej leczenia. Czyż można się dziwić temu, że wieść o trądzie, wyleczonym, ale jednak trądzie, pani Tokue, przeraża klientów? Wszak przez długie lata trędowaci eliminowani byli ze społeczeństwa. Zamykani w odosobnionych ośrodkach, nie mieli żadnych praw publicznych, umierali w zamknięciu, nawet jeśli zostali już wyleczeni. Zmiana podejścia państwa wobec chorych była zbyt świeża, by dotrzeć do świadomości społecznej i uświadomić, że człowiek wyleczony jest człowiekiem zdrowym i nie sposób od niego się zarazić. Jedynie Sentaro był gotów zdobyć wiedzę, by uspokoić siebie i swoje otoczenie. Mężczyzna jednak sam doświadczył odrzucenia. Jego więzienna przeszłość mogła zniechęcać i ta wspólnota doświadczeń uwrażliwiła naszego bohatera. Ale czy tylko ona?

Kwiat wiśni i czerwona fasola jest więc nie tylko książką o gotowaniu i walką z odrzuceniem. To przede wszystkim książka o przyjaźni dwojga ludzi, tej prawdziwej przyjaźni, bo rodzącej się niepostrzeżenie, bez udziału umysłu i woli, rodzącej się każdego dnia w czasie wspólnej pracy, obserwacji jej efektów i powolnego poznawania drugiej osoby. To ten rodzaj przyjaźni, której istnienia nie sposób uświadomić sobie dopóki codzienny kontakt między przyjaciółmi jest zachowany.


Szczęśliwy jest ten, kto ma choć jednego takiego przyjaciela.
Znajdź nas na Znajdź nas na instagramie
Trwa ładowanie komentarzy...