O autorze
Ekonomista z zawodu, a mol książkowy z wyboru.

Inne życie

Radosław Romaniuk
Inne życie. Biografia Jarosława Iwaszkiewicza (tom 2)
Radosław Romaniuk
Inne życie. Biografia Jarosława Iwaszkiewicza (tom 2) Wydawnictwo Iskry
Dużo ostatnio miejsca na półkach księgarskich zajmuje postać Jarosława Iwaszkiewicza. I nic dziwnego, bowiem ten pisarz, poeta, społecznik i opiekun wielu wschodzących gwiazd pióra Inspiruje do dziś zarówno reżyserów filmowych i teatralnych, uderza pięknem formułowanych myśli, zgrabną budową zdań. Jego osoba zaś, przyznajmy, że o wielu obliczach, uosabia to, co najbardziej tragiczne w losach polskiej inteligencji XX wieku- koniecznością dokonywania określonych wyborów , często trudnych i pozornie zaprzeczających dotychczasowym własnym postawom. Ten drugi tom biografii Jarosława Iwaszkiewicza obejmuje okres szczególnie ciekawy. Rozpoczyna go wybuch II wojny światowej.

Ogrodnik. Ten zawód widniał w okupacyjnej kenkarcie i tak naprawdę stanowił on jedyne źródło utrzymania wszystkich mieszkańców Stawiska. Dom Iwaszkiewiczów stał się bowiem przystanią dla każdego, kto borykał się z okupacyjną rzeczywistością, był poszukiwany, czy po prostu nie miał dachu nad głową. Jednocześnie było to miejsce, w którym można było odetchnąć od wojennego koszmaru, miejscem, gdzie można było prowadzić intelektualne rozmowy, uczestniczyć w prywatnych koncertach muzyki i nadyszeć, nasycić się polskością. Być może dla nas, siedzących w fotelach, to niewiele, ale w tamtych dniach pobyt w Stawisku jawić się musiał niczym ucieczka do innego świata. Jednocześnie ten ogrodnik, obok opieki nad okupacyjnymi rozbitkami, uczestniczył w życiu społecznym organizując i dystrybuując pomoc dla pisarzy, którzy w tych latach po prostu biedowali. To właśnie Iwaszkiewicz sfinansował pogrzeb Tetmajera, przygarnął wojenną sierotę czy opiekował się Krzysztofem Kamilem Baczyńskim. Jednocześnie okres ten był okresem, w którym powstały najpiękniejsze opowiadania Pisarza, choćby niezapomniana Matka Joanna od Aniołów. W końcu to czas próby, czas bohaterstwa uhonorowany po latach medalem Sprawiedliwego wśród Narodów Świata.


Lata powojenne to lata budowania i organizowania życia literackiego, tworzenia podwalin kultury opartego w dużej mierze na przedwojennych wzorcach, okres Podróży, działał bowiem Iwaszkiewicz w Związku Literatów Polskich, ale również okres, w którym zasiadał na ławach poselskich. Jednocześnie to czas pracy twórczej, w latach tych powstała książka potrzebna, ale niestety spóźniona. Sława i chwała, wyszydzana przez krytykę, nie zdobyła jeszcze należnego sobie miejsca w literaturze, choćby równego miejscu, jakie zajęły mniejsze formy literackie, powstałe w czasie fascynacji Jerzym Błeszyńskim. Lata te, to również czas, kiedy Pisarz dokonywał wyborów, które nie do końca nam się spodobają. Atak na Miłosza, w który zaangażował się Iwaszkiewicz, można oczywiście wytłumaczyć odczuciem zdrady pozostawionych w kraju przyjaciół, nie mniej jednak wprawa w zażenowanie i pozostawia nieokreślony niesmak.

Kimże jednak jesteśmy my, którzy nie musieliśmy dokonywać takich właśnie wyborów? Z czasem bohaterstwo tanieje, zwłaszcza wśród tych, którzy nie doświadczyli żadnego zagrożenia. Jakkolwiek byśmy jednak oceniali, po lekturze obiektywnie napisanej biografii, pisarza jako człowieka, pozostaje nam pisarz, znany z utworów.


A tego zawsze cenić będziemy.

Czy chcesz dostawać info o nowych wpisach?

Znajdź nas na Znajdź nas na instagramie
Trwa ładowanie komentarzy...