O autorze
Ekonomista z zawodu, a mol książkowy z wyboru.

Siedemnaście książek 2017 roku

internet
Już po raz piąty zamykam rok pracy na blogu wyborem tych książek, które subiektywnie uznaliśmy za najciekawsze i do których z pewnością będziemy wracać. Moja córka i współpracowniczka zarezerwowała dla siebie prawo wyboru pierwszych dziewięciu książek, pozostawiając mi prawo do kolejnych ośmiu tytułów. Przed Państwem siedemnaście książek 2017 roku

Napisana nietypowym, specyficznym językiem powieść o Lilit, niewolnicy na jednej z plantacji cukru na Jamajce, Księga nocnych kobiet Marlona Jamesa to lektura brutalna i przerażająca swoją prawdziwością. To także próba wymierzenia sprawiedliwości po latach, przez autora, który czyniąc kobiety głównymi bohaterkami, pozwala im podjąć próbę odzyskania własnej godności i wolności.


W 1897 roku wyruszyła szwedzka wyprawa na biegun północny. Trójka śmiałków zamierza zdobyć biegun balonem. Z pompą odlatują na północ, a ślad po nich ginie. Sto lat później Bea Uusma podejmuje własne śledztwo i w Ekspedycji przedstawia swoje poszukiwania i badania. Rzetelnie napisany, wciągająca i przepięknie wydany reportaż z domieszką kryminału.

Po „Małym życiu” lektura debiutu Yanagihary mogła budzić obawy. Na szczęście bezpodstawne, bo „Ludzie na drzewach” Ludzie na drzewach są równie dobrą powieścią, co „Małe życie”, choć odrębną gatunkowo. Pseudoautobiografia Nortona Periny to historia wzlotu i upadku naukowca oraz fascynacji graniczącej z obłędem. To także pytanie o moralność, a wszystko to tak przekonujące napisane, że trudno uwierzyć, że to wszystko to wytwór wyobraźni autorki.


Powieść o pozorach idealnego życia i dramacie kryjącym się za nim. Wielkie kłamstewka. Hermetycznie zamknięte społeczeństwo, z pozoru do bólu doskonałe, ale pod powierzchnią bulgoczące niczym kocioł. Do tego zgrabna zagadka kryminalna i portret kobiety – poprzez czwórkę bohaterek – będącą ofiarą ideałów i pozorów. Zaś serialowa ekranizacja świetnie rozwija i przesuwa postawione przez Moriarty akcenty.

Czteroczęściowa historia rodu Neshov to emocjonalny dramat rodzinny, opowiadający o trójce braci, którzy przed laty stracili ze sobą kontakt, a teraz wskutek pojawienia się córki jednego z nich, na nowo budują relacje. Surowe i zimne jak Skandynawia [dużo emocji, ale sama autorka nie poświęca im dużej roli, pozwala im samym wygrać], kolejne tomy powoli rozwijają bohaterów, pogłębiając ich portrety, a także pokazują kolejne fragmenty życia członków rodziny.

XXI-wieczna wersja „Małego Księcia” czyli opowieść o poszukiwaniu i odnajdywaniu bliskich, o tym jak silna jest więź między dwójką przyjaciół oraz o tym, co się stanie, gdy owa więź zostaje niespodziewanie przerwana. Pax to także historia o wpływie człowieka na świat go otaczający i o rozpadzie tradycyjnego świata. Wszystko to podane w sposób przystępny dla najmłodszych czytelników.

Hotel Angleterre to historia małżeństwa próbujących przetrwać wojenną zawieruchę, a także o wszelkich emocjach – także najbardziej skrajnych, przyjaźni, buncie, zdradzie – i o tym, co się dzieje z państwem teoretycznie neutralnym podczas konfliktu zbrojnego. To nie tyle powieść historyczna, – ile psychologiczna. Bennet na pierwszy plan stawia wojnę emocjonalną – układając trójkąt miłosny – zaś tą światową spycha na trzeci plan.

Pełny miłości do literatury, debiut Lowell to opowieść o studentce literatury angielskiej, dziedziczce rodu Brontë ,dla której książki są całym życiem, celem i sensem istnienia. Ostatnia z rodu Bronte to inteligentna rozrywka, przekazująca sporo wiedzy na temat literatury angielskiej. Pozwala spojrzeć z innej perspektywy na życie i twórczość sióstr Brontë, demitologizując je.

Biografia lalki Barbie? Brzmi nieprzekonująco i mało interesująco, tymczasem Barbie i Ruth to wciągająca historia powstawania od kuchni firmy Matell. Robin Gerber portretuje dwie kobiety, a raczej kobietę i jej ikonę – lalkę Barbie i całe zamieszanie związane z jej tworzeniem, oraz Ruth Handler, kręgosłup, mózg i siła napędowa całej firmy, człowiek taran. Przystępna w odbiorze, pełna anegdotek i ciekawostek zza kulis, „Barbie i Ruth” pozwala poznać lepiej rynek zabawkarski.

Życie ludzkie jako gra komputerowa. Niemożliwe? Andrzej Ballo twierdzi inaczej, przekonując nas swoim Dowodem ontologicznym. Wszak często w życiu zachowujemy się jak błądzące dziecko we mgle, warto więc uznać je za teatrzyk, w którym wolno nam być w stanie wiecznego upojenia.

Satyra na dzisiejsze czasy, na codzienne, konformistyczne wybory, lewackość, walkę klas. Słowem Ibanez ze swoim Lśnij morze Edenu. Książka ta słusznie została okrzyknięta mianem literackiej eksplozji. Autor sięga po stare wzorce, choćby z „Władcy much” Goldinga, dowodząc, że żadna historia nie została napisana tak dobrze, by nie móc jej opowiedzieć ponownie.

Literatura turecka jest nam tak naprawdę nieznana. Zwłaszcza ta, która opowiada o straconym pokoleniu ludzi, którzy mieli nieszczęście dorastać w czasach przewrotu wojskowego z lat osiemdziesiątych. Burhan Sonmez umieszcza swoich bohaterów w więziennej celi. Tęsknią oni za normalnością, wolnością, dobrym jedzeniem i beztroską, jednak mogą sobie ją tylko wyobrazić. Stambuł Stambuł jest więc opowieścią o tym, że w każdych warunkach, nawet w obliczu śmierci można myśleć o przyjemnościach życia i wolności.

Pozostańmy przez chwilę przy Turcji. Naukowiec z obcym paszportem pracuje nad biografią Zdobywcy Konstantynopola, a jego pracę przerywa ten niesławny zamach stanu, który po latach zakończy proces Kenana Evrana. Mehmed Zdobywca to nie książka historyczna, ale ważny manifest polityczny niepokornego tureckiego pisarza. Jednocześnie jest to wspaniale napisana książka, tak bowiem się składa, że pisarze, których władza nie lubi, pisząc bez możnego mecenatu, tworzą rzeczy niezapomniane.

William Darlymple, Szkot włóczykij rusza śladem bizantyjskich klasztorów sprawdzając, co z nich pozostało po stuleciach obcego panowania. Z lektury książki Ze Świętej Góry płynie znany nam wniosek, że nacjonalizmy, które miewają często religijny charakter, potrafią być bardziej niszczycielskie niż tsunami.

Psychologiczny kryminał, a jednocześnie quasi feministyczny manifest o tym, że zbrodni gwałtu zapominać nie można. Tylko ofiara ma prawo wybaczyć, mówi nam Radka Denemarkova w swoimPrzyczynku do historii radości, nam więc pozostaje się tylko milcząco z nią zgodzić.

Prawdziwa męska przyjaźń, poczucie winy i próby jej odkupienia, wreszcie pragnienie życia w zgodzie z własnym ja. Lutz Seiler w swoim Kruso wprowadza nas w ostatnie miesiące istnienia NRD

I na koniec coś wspomnieniowego. Francja, a raczej Langwedocja z przełomu lat trzydziestych i czterdziestych XX wieku, czasy dzieciństwa, czasy, w których lokalni wytwórcy zapraszali siebie nawzajem na degustację zrobionego przez siebie wina. Szorstkie wino to zarówno podróż w krainę dzieciństwa, jak i pokłon w stronę starej francuskiej kuchni i tego, co jest duchem Francji. Wina.


Czy chcesz dostawać info o nowych wpisach?

Znajdź nas na Znajdź nas na instagramie
Trwa ładowanie komentarzy...