O autorze
Ekonomista z zawodu, a mol książkowy z wyboru.

Kronika zamordowanego świata

Katarzyna Zimmerer
Kronika zamordowanego świata
Żydzi w Krakowie w czasie okupacji niemieckiej
Katarzyna Zimmerer
Kronika zamordowanego świata
Żydzi w Krakowie w czasie okupacji niemieckiej Wydawnictwo Literackie
Jedno czarno białe zdjęcie. Na pierwszym planie, koło pompy, bawi się kilkoro dzieci. W tle zabudowania i brama z tajemniczymi napisami. Po prawej stronie widać załadowany wóz konny. Poza wymienionymi nie widać na zdjęciu żywej duszy. Czyżby wszyscy dorośli byli w pracy? Dlaczegóż w oknach budynków nie widzimy śladów życia? Odpowiedź jest prosta. Zdjęcie to zrobiono kilka dni po wysiedleniu mieszkańców krakowskiego getta, którego bramę uwiecznił przebywający w Krakowie niemiecki oficer.

Spokój na tej fotografii uderza każdego, kto ją ogląda. Oto bowiem kilka dni przed jej zrobieniem wysiedlonych i przewiezionych zostało do komór gazowych w Bełżcu około 5 tysięcy mieszkańców dzielnicy. Czy bawiące się beztrosko dzieci wiedziały o koszmarze, który kilka dni wcześniej rozgrywał się w tym właśnie miejscu? Czy wiedział o tym woźnica lub oficer, który robił to zdjęcie? Z całą pewnością wiedzieli mieszkańcy domów za ozdobną bramą, którzy zapewne uznali, że niebezpiecznie jest wychodzić bez powodu na ulicę. Ta fotografia uzmysławia nam ten okrutny podział na sprawców, świadków i ofiary, o którym pisał zarówno Paulsson jak i Goldhagen.

Kronika zamordowanego świata. Już sam tytuł książki świadczy o tym, że jest ona dokumentem pełnym grozy właściwej czasom, w których o śmierć było łatwiej niż o dobre słowo, czy posiłek. Zapis codziennego życia żydowskiej społeczności Krakowa począwszy od 1 września 1939 roku aż do końca okupacji miasta, czyli do 19 stycznia 1943 roku, oparty o zachowane dokumenty, w tym zarządzenia okupanta, prasę, zarówno wychodzącą w getcie jak i po stronie aryjskiej, a także relacje świadków tamtych dni. Obraz zaciskającej się pętli na szyi społeczności pozbawionej elementarnych praw tylko z powodu urodzenia, posiadania niewłaściwych przodków, wyznania i wyglądu zewnętrznego . Ta precyzyjnie opisana kronika w zestawieniu z tym jednym zdjęciem okładkowym uświadamia tę podstawową prawdę o Holokauście. Ta właśnie zbrodnia była możliwa tylko i wyłącznie dzięki wyrwie w społeczeństwach, dzięki temu, że wspólnota państwowa i wspólnota narodowa była mitem w okupowanych społeczeństwach. Odseparowanie jednej grupy od drugiej i pokazanie, że jedna z nich jest gorsza, dało właśnie taki efekt jak na zdjęciu okładkowym. Do tego podział procesu zbrodni na pozornie nie związane z eksterminacją czynności, proces godny taśmy produkcyjnej, zwolnił tysiące współsprawców z cienia refleksji nad swoim udziałem w masowym mordzie. Słowem Holokaust to połączenie nowoczesnej techniki i myśli organizatorskiej z prymitywną nienawiścią i masowym oszukiwaniem ofiar, świadków, a nawet części współsprawców.

I o tym należy pamiętać.

Czy chcesz dostawać info o nowych wpisach?

Trwa ładowanie komentarzy...