O autorze
Ekonomista z zawodu, a mol książkowy z wyboru.

Klara

Agnieszka Wojdowicz
Niepokorne. Klara
Agnieszka Wojdowicz
Niepokorne. Klara Nasza księgarnia
Tereny Galicji, rok 1896. Eliza, Klara i Judyta próbują odnaleźć się w rzeczywistości pełnej uprzedzeń i konwenansów, rzeczywistości zbyt skostniałej dla trójki emancypantek. Aby spełnić swoje marzenia, muszą przeciwstawić się światu, rodzinie, obyczajom, nierzadko poświęcając zbyt wiele dla szczęścia.

Koniec XIX-ego wieku przynosi wielkie zmiany. Coraz bardziej rozwija się przemysł, następują znaczne zmiany społeczne, techniczne, gospodarcze i polityczne. Wielkie miasta stają się ośrodkami skupiającymi światek artystyczny. Do głosu dochodzą ponure wizje końca świata, zaś społeczeństwo coraz widoczniej i dobitniej walczy o swoje prawa. Tymczasem Polska jest pod zaborami. Jedynie w Galicji prężnie rozwija się w kierunku artystycznym, jednak płacąc za to biedą i zacofaniem w kwestiach społecznych.

W takim świecie żyją Eliza Pohorecka, Judyta Schraiber i Klara Stojnowska. Wszystkie ograniczone przez rzeczywistość, która je otacza – tradycję, konwenanse czy nadmierne przywiązanie do słowa „patriotyzm”. Te trzy bohaterki są emancypantkami , choć same nie używają względem siebie tego określenia– świadome swej wartości, swoich praw, walczą o sprawiedliwość na uczelniach, prawa wyborcze dla kobiet.

Czwartym bohaterem jest Wiedeń, dokąd wyrusza Judyta po tym, jak los po raz kolejny rzucił jej kłody pod nogi. Miasto odmalowane zostało niebywale obrazowo i plastycznie. I co ważniejsze – zarówno z pokazaniem piękna stolicy, dostatniego życia bogaczy, jak i niebezpiecznych zakamarków, miejsc, gdzie nędza spogląda prosto w oczy. A mimo takiego połączenia Wiedeń jest piękny.

Warto spojrzeć na to, jak autorka zręcznie wplata fikcję w ówczesną rzeczywistość. Jednym z bardziej interesujących zabiegów jest nakreślenie postaci wielkich artystów, o których głośno będzie za kilkanaście, kilkadziesiąt lat. Teraz jednak zanim zdobędą sławę ogólnoświatową, staną się – przynajmniej na kartach powieści – znajomymi Judyty. Jednego z nich Schraiber określi jako wilka morskiego. Kogo? Klimta.

Agnieszka Wojdowicz to autorka, która swą przygodę z pisaniem rozpoczęła od trylogii fantasy – „Strażnicy Nigrali”. Kolejną powieścią – „Niepokorne. Eliza” rozpoczęła opowieść o kobietach, ich sile i marzeniach, dla których skłonne są poświęcić wiele. Jej miłość do Krakowa przekłada się na książki – druga część „Niepokornych” w teorii poświęcona jest Wiedniowi, jednak jej prawie rodzinne miasto skupia na sobie uwagę. Z kolei jej zainteresowania w kierunkach artystycznych, jak i wykształcenie – jest polonistką i nauczycielką – mają swe odzwierciedlenie w powieściach, gdzie przez karty strony przebija jej pasja, zaś sztuka końca XIX-ego wieku została opisana umiejętnie oraz niezwykle plastycznie.

„Niepokorne. Klara” to powieść z zapędami feministycznymi. Kobiety kontra świat jest motywem, który konsekwentnie biegnie przez całą książkę i na szczęście, poprowadzony jest na tyle zręcznie, by nie nudzić czytelnika. To również najmocniejszy punkt powieści – można składać dzięki autorce, Agnieszce Wojdowicz, że nie sprowadziła całej akcji do romansów trzech bohaterek – choć i bez nich się nie obyło.

Marta Kraszewska

Czy chcesz dostawać info o nowych wpisach?

Trwa ładowanie komentarzy...